Najnowsze komentarze

    Szukaj
    Kategorie
    Lekarz rodzinny
      Każdy z nas ma lekarza pierwszego kontaktu. Rzadko zastanawiamy się nad tym, jakiej specjalizacji jest nasz lekarz. Nierzadko jednak, jest to właśnie internista. Interna to raczej potoczny żargon medyczny, bo związany jest z medycyną ogólną. Internista z Dąbrowy Górniczej na co dzień pracuje w kilku przychodniach rodzinnych, jest lekarzem pierwszego kontaktu. Do niego trafiają pacjenci z typowymi objawami przeziębienia, grypy czy zapalenia płuc. Ale zdarzają się tez pacjenci, którym nie jest w stanie pomóc i konieczna jest dalsza konsultacja z lekarzem innej specjalności. Internista w Katowicach pracuje w pogotowiu lotniczym i jak mówi, nie zamieniłby tej pracy na żadna inna. Powszechnie bowiem wiadomo, że pogotowie lotnicze, udziela pierwszej pomocy ludziom, którzy potrzebują jej najbardziej. Docierają więc na miejsca wypadków, szybciej niż karetki, czasami niestety tylko po to, aby stwierdzić zgon uczestnika wypadku.
      W pobliskim Sosnowcu, również spotkać można wielu lekarzy , którzy latają z pomocą swoim pacjentom. Adrenalina, jaka towarzyszy interniście w Sosnowcu, jest zawsze bardzo duża. Przede wszystkim, towarzyszy im pośpiech. Wyścig z czasem jest na porządku dziennym, ale zawsze pamiętają o tym, ze opanowanie, to podstawa ich pracy. Czasami musza podejmować decyzje bardzo szybko, kogo należy przewieźć transportem drogowym, a dla kogo niezbędny będzie transport lotniczy. Jak mówią specjaliści, pogotowie lotnicze ratuje życie wielu ludziom. Gdyby go nie było, w wielu sytuacjach ofiary wypadków, zmarłyby podczas przewozu karetką. Helikoptery dają możliwość ominięcia korków i oszczędność czasu. Doskonała łączność ze szpitalem, pozwala na przygotowanie odpowiednich sal operacyjnych, personelu, a często także leków i krwi, tak bardzo potrzebnej w takich sytuacjach. Interniści bardzo często zatrudniani sa w pogotowiu, zarówno tym zwykłym ratunkowym, jak i lotniczym.

    Monthly Archives: Luty 2015

    Nerwica – gdy lęk odczuwany jest zbyt mocno

    Jak opisuje medycyna, odczuwanie lęku jest dla ludzkiej psychiki tym, czym rozmaite, konkretne bodźce są dla poszczególnych zmysłów ciała. Uczucie zaniepokojenia ma za zadanie ostrzegać cały organizm przed czymś, co może mu w jakiś sposób zagrażać. Spełnia to zadanie jeszcze w momencie, gdy zagrożenie nie jest realne, a jedynie istnieją pewne czynniki, które je zapowiadają. Strach może zmotywować ciało do ucieczki lub podjęcia walki z czymś, co może mu bezpośrednio zagrozić i w ten sposób lęk może nawet uratować ludzkie życie. Jednak nadmiernie odczuwany lęk, wzbudzany przez czynniki obiektywnie neutralne i niegroźne, może bardzo skutecznie utrudnić życie człowieka. Generowanie stanu przedłużającego się, nerwowego napięcia nie jest dobre dla zdrowia całego ciała. Medycyna określa taki stan jako nerwicę, wyróżnia się ponadto szereg tak zwanych fobii, czyli lęków pozornie nieuzasadnionych, które są na tyle obezwładniające, że uniemożliwiają choremu normalne funkcjonowanie. Skutki nerwic pokazują dobitnie, jak ogromne znaczenie dla ogólnego zdrowia ma płaszczyzna psychiki.

    Zdrowie psychiczne

    Możemy cieszyć się powszechnym dostępem do opieki zdrowotnej, ale czy standardy przez nią reprezentowane odpowiadają naszym potrzebom? Czy wraz ze zmianami w świecie i w społeczeństwie, zmienił się profil leczenia? Niestety nie. Medycyna zajmuje się dziś wieloma sferami życia człowieka. Z każdą z tych sfer powiązana jest jednak sfera jego psychiki. Zdrowie psychiczne więc to podstawa sprawnego funkcjonowania jednostki w społeczeństwie. Lekarze są pewni, że gdyby większą uwagę poświęcało się zdrowiu psychicznemu, mniej byłoby również zachorowań ogólnych. Jedną z przyczyn takiego stanu rzeczy jest fakt, że stres jest przyczyną ogromnej liczby chorób: serca, układu pokarmowego i oczywiście układu nerwowego. Leczenie tych chorób, to jedynie leczenie skutków. Tymczasem do rzeczywistego wyleczenia może doprowadzić jedynie specjalistyczna, wielopoziomowa terapia, która będzie również obejmować leczenie psychologiczne i psychiatryczne. Tylko kompleksowe leczenie może zapewnić nam zdrowie.

    Jak zachować równowagę psychiczną

    Psychologowie podkreślają, że aby zachować zdrowie, trzeba dbać o swoją duchowość. Inaczej to nazywając, należy dbać o zachowanie równowagi w życiu. Jak tego dokonać? Po pierwsze nauczyć się czerpać radość z każdego, nawet zwyczajnego dnia. Cieszyć się ze spotkań z rodziną i przyjaciółmi oraz utrzymywać z nimi stałe, poprawne relacje. Lekarze nie mają złudzeń – to właśnie nieumiejętność cieszenia się z tego co mamy oraz zagubienie i samotność czyni nas nieszczęśliwymi. Stawiamy sobie cele, których nie możemy zrealizować i unieszczęśliwiamy się. Nasze zdrowie jest zagrożone, a my zdajemy się tego nie dostrzegać. Ostatecznie taki tryb życia sprawi, że trafimy na leczenie. Albo dopadnie nas stres, albo inna choroba będąca jego wynikiem. Medycyna nam nie pomoże, jeśli my sami o siebie nie zadbamy. Nie jest to łatwe, bo oznacza zmianę codziennych nawyków i być może przewartościowanie wszystkich dotychczas uznawanych przez nas wartości.

    Stres i jego konsekwencje

    Największym zagrożeniem dla zdrowia członków naszego społeczeństwa jest stres. Dzieje się tak dlatego, że nie nauczono nas jak znaleźć dystans do siebie i świata. Próbujemy być najlepsi i boimy się robić sobie przerwy uważając, że wtedy – próbując wrócić po przerwie – już nie dogonimy świata. Spróbujmy jednak na chwilę odpocząć. Odciąć się od telewizji, telefonu i Internetu, a szybko się okaże, że nic się nie zmieniło. Lekarze psychologowie od lat ostrzegają, że nasze zdrowie zależy od tego, czy umiemy utrzymać równowagę psychiczną. Ta zaś jest uwarunkowana tym, czy potrafimy oprzeć się stresowi. Jest on przyczyną wielu współczesnych chorób, które dopadają nas znienacka. W tym wrzodów, chorób serca i chorób układu nerwowego, depresji i nerwicy. Leczenie tych wszystkich chorób polega w dużej mierze na nauczeniu pacjenta radzenia sobie ze stresem. Medycyna wciąż próbuje znaleźć farmakologiczny sposób, ale bez zmiany nastawienia – będzie to trudne. I prawdopodobnie niemożliwe. Dlatego też lekarze starają się działać holistycznie.

    Czym jest narkolepsja?

    Sceptycy mogą sądzić, że narkolepsja to jeden ze sposobów, w jaki medycyna tłumaczy kłopotliwą i odbieraną niekiedy jako przejaw złego wychowania, nadmierną senność w ciągu dnia. Problem jest jednak jak najbardziej poważny i realny, a także daleki od zwykłego symulowania zmęczenia. Jako przyczynę tego schorzenia zidentyfikowano niedobór hipokretyny, czyli białka które jest odpowiedzialne za regulowanie procesów snu i czuwania. Przyczyną, dla której substancja ta nie jest wytwarzana przez organizm, jest prawdopodobnie pewnego rodzaju uszkodzenie odpowiedzialnej za to zadanie części mózgu. Chory na narkolepsję potrafi zapaść w sen w bardzo krótkim czasie, nawet w najmniej sprzyjających temu okolicznościach. Podczas snu mogą doświadczać natomiast bardzo realistycznych wizji, które mogą wzbudzać nawet intensywny lęk. Zdarza się, że pojawia się także paraliż przysenny, to znaczy niemożność poruszenia się podczas zasypiania i na krótko po przebudzeniu. Chorzy zmagają się ponadto z mimowolnym zwiotczeniem mięśni podczas odczuwania silnych emocji, takich jak gniew czy radość.