Najnowsze komentarze

    Szukaj
    Lekarz rodzinny
      Każdy z nas ma lekarza pierwszego kontaktu. Rzadko zastanawiamy się nad tym, jakiej specjalizacji jest nasz lekarz. Nierzadko jednak, jest to właśnie internista. Interna to raczej potoczny żargon medyczny, bo związany jest z medycyną ogólną. Internista z Dąbrowy Górniczej na co dzień pracuje w kilku przychodniach rodzinnych, jest lekarzem pierwszego kontaktu. Do niego trafiają pacjenci z typowymi objawami przeziębienia, grypy czy zapalenia płuc. Ale zdarzają się tez pacjenci, którym nie jest w stanie pomóc i konieczna jest dalsza konsultacja z lekarzem innej specjalności. Internista w Katowicach pracuje w pogotowiu lotniczym i jak mówi, nie zamieniłby tej pracy na żadna inna. Powszechnie bowiem wiadomo, że pogotowie lotnicze, udziela pierwszej pomocy ludziom, którzy potrzebują jej najbardziej. Docierają więc na miejsca wypadków, szybciej niż karetki, czasami niestety tylko po to, aby stwierdzić zgon uczestnika wypadku.
      W pobliskim Sosnowcu, również spotkać można wielu lekarzy , którzy latają z pomocą swoim pacjentom. Adrenalina, jaka towarzyszy interniście w Sosnowcu, jest zawsze bardzo duża. Przede wszystkim, towarzyszy im pośpiech. Wyścig z czasem jest na porządku dziennym, ale zawsze pamiętają o tym, ze opanowanie, to podstawa ich pracy. Czasami musza podejmować decyzje bardzo szybko, kogo należy przewieźć transportem drogowym, a dla kogo niezbędny będzie transport lotniczy. Jak mówią specjaliści, pogotowie lotnicze ratuje życie wielu ludziom. Gdyby go nie było, w wielu sytuacjach ofiary wypadków, zmarłyby podczas przewozu karetką. Helikoptery dają możliwość ominięcia korków i oszczędność czasu. Doskonała łączność ze szpitalem, pozwala na przygotowanie odpowiednich sal operacyjnych, personelu, a często także leków i krwi, tak bardzo potrzebnej w takich sytuacjach. Interniści bardzo często zatrudniani sa w pogotowiu, zarówno tym zwykłym ratunkowym, jak i lotniczym.

    Monthly Archives: Wrzesień 2016

    Nefropatla

    Wspomniano już na wstępie, że prawie każda przewlekła nefropatla, zarówno pierwotna, jak i wtórna, może być przyczyną przewlekłej niewydolności nerek. Praktycznie biorąc, spośród przewlekłych chorób nerek jedynie niektóre wady cewkowe, mimo wieloletniego utrzymania się, nie prowadzą do niewydolności nerek. Pierwotne nefropatie, ze względu na ich większe rozpowszechnienie aniżeli wtórnych chorób nerek, są znacznie częstszą przyczyną przewlekłej niewydolności nerek. Wśród nich na pierwszy plan jako przyczyny niewydolności wysuwają się kłębkowe zapalenia nerek oraz bakteryjne i niebakteryjne śródmiąższowe zapalenia nerek. W dalszej kolejności znajdują się: stwardnienie naczyniowe nerek oraz genetycznie uwarunkowane nefropatie, a wśród nich przede wszystkim wiełotorbielowate zwyrodnienie nerek. Spośród wtórnych chorób nerek zdecydowanie najczęstszą przyczyną przewlekłej niewydolności jest nefropatia cukrzycowa, a dalej nefropatia skrobiawicza i nefropatla toczniowa. Odsetek, jaki w różnych zestawieniach stanowią poszczególne nefropatie jako przyczyny przewlekłej niewydolności nerek, jest bardzo różny. Jednakże podana powyżej kolejność jest podobna we wszystkich^ zestawieniach. Przewlekła niewydolność nerek winna być traktowana jako dość częsta przyczyna zgonu. Według różnych danych od 30 do ok. 100 osób na 1 milion mieszkańców umiera rocznie z powodu przewlekłej niewydolności nerek. O dużym jej udziale wśród wszystkich przyczyn zgonu świadczą również inne dane.

    Jakość wody

    image Wyniki badań nad wyizolowanymi działaniami medycyny alternatywnej nie mogą świadczyć o możliwościach całościowych alternatywnych systemów jako strategii pozwalającej na życie w dobrym zdrowiu i zmniejszenie nakładów na opiekę lekarską. Na kwestię tę zwrócił uwagę Instytut Nauk Noetycznych w San Francisco, który zajął się projektem reformy opieki zdrowotnej. Naukowcy skupiają się głównie na tym, by na drodze do integracji medycyny alternatywnej z istniejącym systemem opieki zdrowotnej nie zagubiono podstawowych zasad holizmu i życia w dobrostanie. Jedną z przeszkód stojących przed naukowcami usiłującymi zbadać skuteczność i opłacalność alternatywnych metod leczenia jest brak standaryzowanych kodów ubezpieczeniowych. Często bowiem, aby pokryć koszty leczenia z ubezpieczenia, specjaliści celowo stosują błędne oznaczenia kodowe. Uniemożliwia to porównanie terapii alternatywnych i konwencjonalnych. Ustanowienie specyficznych kodów dla medycyny alternatywnej ułatwiłoby szeroko zakrojone badania nad skutecznością konkretnych alternatywnych metod leczenia. Podjęto już pierwsze kroki w tej dziedzinie. Jednym z najistotniejszych wydarzeń była prezentacja zagadnień związanych z kodami w akupunkturze, dokonana wiosną 1998 roku przez Amerykańską Akademię Akupunktury Medycznej na prośbę Amerykańskiego Towarzystwa Lekarskiego. Prace nad odpowiednim kodowaniem w akupunkturze trwają.

    Ból za mostkiem

    Duże wole częściowo umiejscowione za mostkiem utrudnia powrót żylny i odpływ chłonki, powodując znaczne rozdęcie wypełnionych żył szyjnych i obrzęk tkanek miękkich w obrębie szyi i górnej części klatki piersiowej. W górnej części przełyku niekiedy widoczne są żylaki. Przy dużych wolach częstość porażeń nerwu zwrotnego wynosi około 10%. Ucisk na splot szyjnopiersiowy może spowodować zespół Homera. Podstawą rozpoznania wola obojętnego jest potwierdzenie stanu eutyreozy, co wymaga, również ze względu na skutki leczenia, wykonania odpowiednich badań. Zarówno w wywiadzie, jak i w badaniu przedmiotowym osób z wolem należy zwrócić uwagę na objawy typowe dla nad lub niedoczynności tarczycy. Dalszy program badań obejmuje: oznaczenie całkowitej tyroksyny — T4 (RIAT4), wskaźnika efektywnej tyroksyny (ETR), scyntygram tarczycy, niekiedy badanie cytologiczne tarczycy, test z TRH i ewentualnie również oznaczenie całkowitej trójjodotyroniny — T3 (RIAT3), ale wykonanie tych wszystkich badań rzadko jest konieczne.

    Depresja

    image Każdemu człowiekowi znane są smutki, uczucie przygnębienia lub nastrój melancholii. Są one nieuniknione i ważne z punktu widzenia umiejętności rozumienia i rozwiązywania sytuacji konfliktowych. W mowie potocznej osobę, która pogrążona jest w smutku i cierpi z powodu „samej siebie”, określa się często jako znajdującą się w depresji. W rozumieniu medycznym depresja jako zaburzenie ma węższe znaczenie. Osoby nią dotknięte są nie tylko smutne i przygnębione, lecz zwykle kierują także w swoją stronę poważne zarzuty i samooskarżenia — cierpią na skrajnie wyrażone uczucie małej wartości i dążą do poniżenia własnej osoby. Według współczesnych poglądów medycznych jest ona uwarunkowana czynnikami „wewnętrznymi”, na przykład defektem metabolicznym, lub nabyta dziedzicznie. Przyczyny i czynniki wywołujące pozostają nieznane, przypuszcza się jednak, że pewną rolę mogą odgrywać nieprawidłowe procesy biochemiczne. Osoby krytykujące przedstawiony podział depresji uważają, że trudno jest rozróżniać poszczególne ich typy, ponieważ może zachodzić mylenie przyczyn ze skutkami — zmianę procesów biologicznych w mózgu można równie dobrze traktować jako reakcję ciała na zdarzenia ze sfery psychicznej.